آمادگی جسمانی ؟

قسمت اول ۱- آمادگي جسماني مهمترين بخش از تمرين است. ۲- در چهارچوب كلي به شكل هرم: اول جسماني، سپس تكنيک، تاكتيک، آمادگي رواني و تئوري لازم است. ۳- آمادگي جسماني متشكل از: قابليت هاي قدرت- سرعت- توان- هماهنگي- چابكي- انعطاف پذيري- واكنش و تعادل مي باشد. ٤- آمادگي جسماني، آمادگي انرژي عضلاني است. ٥- دو عامل در آمادگي جسماني مهم است: الف) انجام آزمون هاي ويژه و يافتن نياز ويژه ب) تمرين هاي ويژه قسمت دوم ۱- در تمرينات واليبال نبايد به حجم عضلات توجه كرد، بلكه بايد به افزايش قدرت توجه كرد. ۲- توان مساوي است با ترکيب قدرت و سرعت كه يک واليباليست احتياج دارد. ۳- سيستم انرژي در قديم ۹٠درصد غير هوازي و ۱٠درصد هوازي بوده است. ٤- در واليبال مدرن به دليل سرعت بالا انرژي بيشتري مصرف مي شود. ٥٠ درصد هوازي ٥٠ درصد غير هوازي مي باشد. ٥- دويدن هاي طولاني باعث ارتقاء سيستم غير هوازي مي شود. قسمت سوم ۱- تمرين ۳ قسمت دارد: الف) گرم كردن ب) بدنه تمرين ج) سرد كردن ۲- گرم كردن عمومي ٥ دقيقه. گرم كردن تخصصي ۱٠ دقيقه ۳- امتيازات گرم كردن: الف) آسيب را كم مي كند. ب) از محيط آگاهي مي دهد. ج) مفاصل را روان تر مي كند. د) سوخت و ساز بدن را به جريان مي اندازد. و) مواد داخل مفاصل رقيق تر مي شود. ز) چسبندگي عضلات كمتر و روان تر مي شود. ه) از لحاظ رواني آماده تر مي شويم. ٤- بدنه تمرين شامل ٥ قسمت است: الف) تنوع ب) استراحت كافي ج) رعايت تفاوت فردي ه) طراحي و اجرا و) متناسب با نيازها ٥- سرد كردن شامل تمرينات كششي كه موجب افزايش انعطاف پذيري است، مي باشد.

نقش ویتامین ها در ورزش؟

مصرف ویتامین C در كاهش كوفتگی عضلانی ورزشكاران موثر است. مصرف ویتامینC به عنوان یك آنتی اكسیدانت قوی ، می تواند آثار سمی مواد حاصل از پر اكسید شدن چربی غشای سلول ها را از بین برده ، از انتشار آن جلوگیری نماید و از تخریب بافت عضلانی در یك منطقه وسیع ممانعت به عمل آورد. به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، دكتر خسرو ابراهیم ، دانشیار دانشگاه گیلان و دكتر فرهاد رحمانی نیا ، استادیار دانشگاه گیلان در پژوهشی با" بررسی تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC بر میزان ادامه حركتی و قدرت برونگرای عضلات تا كننده آرنج پس از كوفتگی عضلانی تاخیری "، عنوان كرده اند: یكی از پیامدهای منفی ناشی از تمرین ، كوفتگی عضلانی تأخیری است كه با محدودیت حركتی، سفتی عضلانی، درد، ورم ، ضعف و كاهش قدرت عملكردی همراه است. دراین پژوهش آمده است: كوفتگی عضلانی تجربه ای ناخوشایند به ویژه برای افرادی است كه به تازگی به ورزش روی آورده اند ، به گونه ای كه ممكن است مانع از ادامه فعالیت جسمانی آنان گردد. از سوی دیگر در مورد ورزشكاران حرفه ای نیز باید بپذیریم كه پدیده كوفتگی عضلانی ، نه تنها مانع شركت آنان در از سوی دیگر در مورد ورزشكاران حرفه ای نیز باید بپذیریم كه پدیده كوفتگی عضلانی ، نه تنها مانع شركت آنان در برنامه های تمرینی می شود، بلكه به عنوان یك عامل بازدارنده در نمایش مهارت های ورزش محسوب می شود. براساس تحقیقات انجام شده مشخص گردیده كه در طول تمرین و در نتیجه افزایش مصرف اكسیژن میتوكندری و جریان انتقال الكترون ها، تولید رادیكال های اكسیژن افزایش می یابد كه موجب پراكسیدن شدن چربی درغشای سلول عضلات اسكلتی می شود ؛ این حالت تحت عنوان فشار اكسیداتیو نیز معرفی شده است كه با پراكسید كردن چربی، آثار مخربی بر ساخت بیولوژیكی عملكرد سلولی به جای می گذارد. از سوی دیگر شروع تخریب عضلانی، درد و سفتی متعاقب آن ، به دنبال تمرینات غیر متعارف ممكن است نتیجه اثر رادیكال های آزاد باشد. در واقع انقباضات برونگرا ، یك نوع تمرین غیرمتعارف عضلانی است كه به عضله آسیب می رساند. نتایج تحقیقات نشان داده است: بعضی از بافت ها در طول انقباض ممكن است به طور موقت دچار هیپوكسی شوند. در زمان استراحت با جریان مجدد خون به طور كامل ممكن است این بافت ها برای پراكسید شدن ، مستعد شوند. از سوی دیگر ویتامینC كه یكی از آنتی اكسیدانت های قوی است می تواند در دفع رادیكال های آزاد مؤثر باشد ، از آنجا كه این ویتامین محلول در آب است از طریق ادرار دفع می شود، در نتیجه ، مصرف بیش از حد آن اثرهای جانبی برای بدن در بر نخواهد داشت . از این رو برای بدن به عنوان یك آنتی اكسیدانت مهم و بسیار مطلوب به شمار می رود. در این پژوهش به منظور بررسی تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC بر میزان دامنه حركتی و قدرت برونگرای عضلات تاكننده آرنج پس از كوفتگی تأخیری ،تعداد 37 نفر به ترتیب با میانگین سن، وزن و قد 02/22 ، 25/85، 58/159 در چهار گروه مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس این مطالعه ، گروه اول با مصرف 100 میلی گرم ویتامین C، گروه دوم با مصرف 200 میلی گرم ویتامینC ، گروه سوم با مصرف دارونما و گروه چهارم به عنوان گروه كنترل ، شركت كردند كه مصرف ویتامینC گروه ها از یك ساعت قبل از انجام انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن ، انجام شد و سپس به منظور ایجاد بر اساس این مطالعه ، گروه اول با مصرف 100 میلی گرم ویتامین C، گروه دوم با مصرف 200 میلی گرم ویتامینC ، گروه سوم با مصرف دارونما و گروه چهارم به عنوان گروه كنترل ، شركت كردند كه مصرف ویتامینC گروه ها از یك ساعت قبل از انجام انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن ، انجام شد و سپس به منظور ایجاد كوفتگی از آزمودنی ها خواسته شد تا 70 انقباض برونگرا را با دست غیر برتر بر روی صندلی مخصوص انجام دهند. نتایج این بررسی نشان داد: در كلیه گروه ها ، كاهش دامنه حركتی آرنج مشاهده شد و بین تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC دارونما بر میزان كاهش دامنه حركتی آرنج كه در چهار نوبت ( قبل ، 1، 24 و 48 ساعت) پس از انقباض های برونگرا تفاوت معنی داری مشاهده نگردید. همچنین حداكثر قدرت برونگرا نیز در كلیه گروه ها در طول دوران كوفتگی كاهش نشان داد و نیز بین و تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC و دارونما بر میزان حداكثر قدرت برونگرای عضلات تاكننده آرنج در سه نوبت 1، 24 و 48 ساعت پس از انقباض برونگرا تفاوت معنی داری مشاهده نشد. محققان خاطر نشان كردند: مصرف روزانه ویتامینC به مقدار 100 و 200 میلی گرم در مدت یك ساعت قبل از انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن، تأثیری بر كاهش كوفتگی عضلانی ندارد؛ لیكن با توجه به اینكه ویتامینC، آنتی اكسیدانت قوی با پتانسیل هیدروژن دهی 08/0+ ولت است ، كه می تواند تغییراتی در فعل و انفعالات آنتی اكسیدانت ها به وجود آورد. بنابراین ، آثار همچنین حداكثر قدرت برونگرا نیز در كلیه گروه ها در طول دوران كوفتگی كاهش نشان داد و نیز بین و تأثیر دو شیوه مصرف ویتامینC و دارونما بر میزان حداكثر قدرت برونگرای عضلات تاكننده آرنج در سه نوبت 1، 24 و 48 ساعت پس از انقباض برونگرا تفاوت معنی داری مشاهده نشد. محققان خاطر نشان كردند: مصرف روزانه ویتامینC به مقدار 100 و 200 میلی گرم در مدت یك ساعت قبل از انقباضات برونگرا تا 48 ساعت پس از آن، تأثیری بر كاهش كوفتگی عضلانی ندارد؛ لیكن با توجه به اینكه ویتامینC، آنتی اكسیدانت قوی با پتانسیل هیدروژن دهی 08/0+ ولت است ، كه می تواند تغییراتی در فعل و انفعالات آنتی اكسیدانت ها به وجود آورد. بنابراین ، آثار درمانی ویتامین درمقادیر مختلف بر روی فشارهای ناشی از تمرین ،باید از زوایای مختلف مورد بررسی قرار گیرد.

نقش مایعات در ورزش؟

نوشیدن مایعات كافی جهت فعالیتهای شدید ورزشی ضروری است. زیرا مایعات موادغذایی را به عضلات فعال حمل و حرارت و مواد زائد را دور می كنند در هنگام دفع فراوان آب، ورزشكاران باید از راهنمائیهای زیر پیروی كنند: 1. جلوگیری از دست دادن آب در طی تمرینات بوسیله نوشیدن مقدار كافی مایعات مثل آب یا آبمیوه به ورزشكاران از طریق اندازه گیری نمونه های ادرار خود، می توانند تخمین بزنند آیا مقدار كافی مایعات می نوشند یا خیر؟ ادرار باید رنگ روشن و به مقدار زیاد باشد. رنگ تیره كاهش ادرار یك نشانه برای كمبود جذب آب است و هشداری است تا ورزشكاران آب بیشتری مصرف كنند. برای كسب اطلاع بیشتر درباره میزان تعرق ورزشكاران در طی تمرینات، آنها باید خود را قبل و بعد از فعالیتهای ورزشی وزن كنند. هر پوند از كاهش وزن معادل 2 فنجان یا 6 اونس عرق می باشد. ورزشكاران باید وزن آب از دست داده را جانشین نمایند و سعی كنند كه كاهش وزنشان بیشتر از 2 درصد نشود و فعالیت خود را 10 درصد تا 15 درصد كاهش دهند. 2. ورزشكاران قبل از شروع مسابقات باید مقدار بسیار زیادی آب، آب میوه و مایعات دیگر بنوشند. دو ساعت قبل از شروع مسابقه لازم است 2 تا 3 لیوان مایعات مصرف نمایند. چون كلیه ها تقریباً 90 دقیقه وقت لازم دارند تا مایعات كافی را جذب نمایند. این زمان اجازه می دهد تا قبل از شروع مسابقه مثانه خالی شود. 5 تا 10 دقیقه قبل از شروع مسابقات، نیز ورزشكاران باید 1 تا 2 فنجان دیگر اب یا مایع دیگری بنوشند. 3. در طی تمرینات سخت، ورزشكاران باید تا آنجا كه لازم است مایعات مصرف كنند( بطور معمول 8 تا 10 اونس در هر دقیقه) حتی در بعضی مواقع كه احتمال عرق كردن بیشتر وجود دارد قبل از مسابقه و پیش از آنكه تشنه شوند باید بمقدار كافی مایعات بنوشند. چون نمی توان به میزان تشنگی برای نشان دادن از دست رفتن آب بدن اطمینان نمود. عرق دارای مقادیر بیشتری آب نسبت به نمك است. هنگامی كه جریان خون مقادیری از آب خود را از دست می دهد غلظت آن بیشتر می شود. در مغز سلولهای ویژه ای بنام گیرنده ای اسمزی وجود دارد كه درهنگام بالا رفتن غلظت نمك خون باعث بروز تشنگی می شوند. اگر عرق بدن تنها حاوی آب بود به محض شروع تعریق درد، احساس تشنگی می نمود. هر چقدر میزان نمكی كه از خون وارد عرق می شود بیشتر باشد. مدت بیشتری به طول می انجامد تا غلظت نمك خون بالا برود و در این زمان مقدار بیشتری آب از بدن دفع می شود و مدت بیشتری طول می كشد تا فرد احساس تشنگی نماید. در نتیجه فرد هنگامی احساس تشنگی می كند كه حدود 2 تا 4 پوند آب از بدن وی دفع شده است و در این هنگام جبران این مقدار آب از دست رفته مشكل است. در صورتی كه فرد 3 درصد از وزن بدن خود را بصورت مایع ازدست بدهد، دمای بدن وی شدیداً بالا رفته و باعث كاهش توانائیهای فرد می شود. برای كسانی كه بصورت تفریحی ورزش می كنند آب یك مایع مناسب قبل و در طی تمرینات و بعد از آن می باشد. برای ورزشكاران استقامتی و تمرینات بیش از 90 دقیقه مناسبترین نوشیدنی آبمیوه رقیق می باشد كه گلوكز آن مشخص و شامل 60 تا 100 كالری در هر اونس می باشد. چون آبمیوه بعنوان جانشین آب برای این دسته از ورزشكاران باعث حفظ طبیعی قند و همچنین الكترولیتهای از دست رفته می باشد. در واقع بهترین و مطمئن ترین نوشیدنی سرم قندی و نمكیO.R.S می باشد. قهوه قهوه پیش از شروع مسابقات بعنوان اینكه سرحال نگه می دارد مصرف می شود. قهوه برای بعضی از ورزشكاران مفید و كارایی آنها را آسانتر می كند و برای عده ای از ورزشكاران محرك شدید و باعث حالت عصبی می گردد و تكرر ادرار نیز آنها را آزار می دهد. اگرچه منابع تحقیقی در دسترس بیان می كند كه احتمالا كافئین سبب افزایش استقامت در تمرینات می شود ولی تحقیقات اخیر این مطلب را مورد تردید قرار می دهد. اگر یك ورزشكار به خوبی تغذیه شود، استراحت كافی داشته باشد. قهوه تقریباً هیچ تأثیر مفیدی برای او ندارد. به هر حال هر كس عكس العمل مخصوصی در برابركافئین دارد. بعضی ها با یك یا دو فنجان قهوه بیدار می مانند. بعضی ها نیز قدرت لمس اشیاء را از دست می دهند. همچنین باید به ورزشكاران یادآوری شود كه كافئین موجب از دست دادن آب بدن می شود و نیز بعنوان یكی از داروهای محدود شده توسط كمیته المپیك محسوب می شود.

دوپینگ چیست؟

كلمه دوپینگ از واژه بین المللیDope گرفته شده است كه هم به عنوان فعل و هم به عنوان اسم به كار می رود . فرهنگ آكسفورد این كلمه را به واژه هلندیDoopنسبت می دهد كه به معنی « آیین غسل تهیدستی » می باشد . شباهت این دو واژه به علت آنست كه كسانی دوپینگ می كنند كه با این كار می خواهند كاستی ها و عیوب خود را بپوشانند . بعضی معتقدند كه مصرف مواد ویژه برای كسب برتری در یك مسابقه ورزشی به 2000 سال قبل از میلاد مسیح برمی گردد، یعنی زمانی كه ورزشكارهای یونانی دسته ای از قارچ ها را به عنوان منبعی غنی از پروتئین مصرف می كرده اند. عده ای دیگر بر آنند كه این واژه از آفریقای جنوب شرقی منشأ گرفته است، جائی كه فرقه ای در آنجا نوعی نوشیدنی محلی را كه به اصطلاح دوپ نامیده می شد ، در رقص های مذهبی خود به عنوان محرك استفاده می كردند . بعدها این كلمه تحت عنوانdopeبه نوشابه ای الكلیBrandy اطلاق شد كه از پوست نوعی انگور در افریقای جنوبی تهیه می شود . در نوشته های دانشمندان یونانی نظیر جالینوس و فیلوستراتوس نظریه هایی در خصوص رعایت اصول اخلاقی توسط رقابت كننده های بازی های المپیك باستانی به چشم می خورد . در همان زمان گلادیاتورهای رومی را مجبور به خوردن داروهای خاصی میكرده اند ، تا اینكه نبرد بین آنان سنگین تر و خونین تر ادامه یابد و تماشاگرها را بیشتر ارضاء نماید. در قرن 19 ، ورزشكارهای فرانسوی مخلوطی از برگهای كوكا و شراب را به نام وین ماریام می خوردند كه معتقد بودند احساس خستگی و گرسنگی حاصل از تمرین های درازمدت را كاهش می دهد . لغت دو پینگ كمتر از 100 سال است كه در بین ورزشكاران مرسوم شده است. اما در سال 1865 میلادی گزارش هائی از شناگرهای كانال ها در آمستردام هلند مبنی بر استفاده مواد نیروزا وجود دارد. همچنین گزارش هایی مربوط به مصرف مواد كمكی توسط شركت كنندگان مسابقه 6 روزه دوچرخه سواری هلند در سال 1869 میلادی وجود دارد . نخستین مورد مرگ ناشی از دوپینگ ، در سال 1886 در یك مسابقه محلی دوچرخه سواری مشاهده شد كه دلیل آن مصرف مواد كمكی بیش از حد ماده شیمیایی تری متیل گزارش گردید. هم زمان با آن رویدادها ، مواردی از پارادوپینگ دیده شده است ، كه عبارتست از : خوراندن یك دارو به حریف توسط یك ورزشكار جهت كاستن كارآیی ورزش وی . دوپینگ برای اولین بار در سال 1910 به طور رسمی جنبه آزمایشی و قانونی پیدا كرد . در آن زمان ، طی آزمایش هائی ، وجود دسته ای از مواد شیمیایی با ساختمان آلكالوئیدی در بزاق یك اسب مسابقه ای ثابت شد.

كراتين چيست؟

كراتين ماده اي است كه در بدن انسان در طي سوخت و ساز پروتئين توليد مي شود. اين ماده در غذاها و مكملهاي به همين نام وجود دارد.

كراتين منو هيدرات جهت افزايش ذخاير كراتين و كراتين فسفات (CP) بدن مصرف مي شود.

CP در بدن انسان از تركيب كراتين و فسفات توليد شده و همراه با آدرنالين تري فسفات (ATP)  در بافت عضله ذخيره مي شود. در واقع CP در دسترس ترين و سريعترين منبع سوختي جايگزين ATP است.

ولي نقطه ضعف آن توانايي كم بدن در ذخيره اين ماده مي باشد. كراتين در بدن از سوختن پروتئينها و اسيدهاي آمينه ي آرژي نين، گليسين و متيونين بدست مي آيد. اين ماده بطور طبيعي در گوشت قرمز و ماهي يافت مي شود. هر يك كيلو گرم گوشت قرمز حدود 5 گرم كراتين دارد.

 

از عمده اثرات كراتين مي توان به موارد ذيل اشاره كرد:

1- افزايش قدرت عضله

2- در فواصل بين تمرينات سنگين ورزشي بازسازي ذخاير انرژي را سرعت مي بخشد.

3- بدون افزايش چربي بدن، در افزايش توده عضلات بدن نقش قابل توجهي دارد.

4- آستانه بي هوازي را در بدن افزايش مي دهد.

5- در تمرينات ورزشي سرعتي و شديد، ضمن كاهش توليد اسيد لاكتيك، مانع از خستگي شده و مدت تمرين شديد را طولاني تر مي كند.

پس به طور كلي مي توان هنگام نياز به افزايش وزن و توده عضلات، افزايش قدرت و سرعت در حركات انفجاري و كمك به توليد ATP در بدن از اين ماده استفاده نمود.

 

اگر در مرحله نگهدارنده وقفه اي 5 روزه يا بيشتر ايجاد شود، بايد مراحل بارگيري و نگهداري را مجدداً از اول شروع كنيد براي كسب نتيجه ايده آل بهتر است حداقل 6 ماه كراتين را مصرف كنيد.

كراتين زماني بهترين اثر را دارد كه همراه مواده قندي مصرف شود. هنگام استفاده از كراتين آب و مايعات به مقدار زياد بنوشيد در كنار مصرف كراتين مي توانيد از مكملهاي فولات، ويتامينهاي B6 و B12 نيز استفاده نماييد.

 

مكملهاي ديگر چون فسفاژن Phosphagen و فسفاژن اچ پي Phosphagen HP نيز دقيقاً مانند كراتين منو هيدرات عمل كرده و دستور مصرف و موارد استفاده آنها نيز مانند كراتين منوهيدرات مي باشد. فقط فسفاژن اچ پي را مي توان به طريقه ذيل نيز مصرف نمود:

5 روز اول روزانه 4 بار و هر بار يك پيمانه و بعد از 5 روز، روزانه 1 تا 2 بار هر بار يك پيمانه.

گرفتگي عضلاني زماني روي مي دهد كه عضله دچار اسپاسم شده و در آن حالت باقي بماند. اين حالت توسط هر عاملي كه در انقباض يا ارتجاع عضله دخالت دارد رخ مي دهد.

مغز از طريق اعصاب ، پيام هايي به عضلات مي فرستد ، وقتي سيگنالها از اعصاب به عضلات مي رسند يك سري فرايند مرتبط به حركت مواد معدني در داخل و خارج عضله ، منجر به انقباض عضله مي شود .  

جريان الكتريكي به علت تفاوت غلظت مواد معدني در دو طرف غشاء سلول برقرار مي شود . در بدن انسان هر ماده معدني ، يك يا دو بار الكتريكي دارد . جمع جبري باز مواد معدني بايد در داخل و خارج سلولها برابر باشد . اگر هر گونه تفاوتي موجود باشد ، جريان الكتريكي در طول عضله برقرار مي گردد . سديم و كلسيم در ابتدا در خارج سلولهاي عضلاتي قرار دارند و پتاسيم در داخل اين سلولها است . هنگامي كه پيام از مغز به عضله مي رسد، كلسيم به داخل سلولهاي عضلاني و پتاسيم به خارج از آنها حركت مي كند .

 

اين عمل منجر به يك فعاليت الكتريكي در طول عضله مي شود كه موجب انقباض عضله نيز مي گردد . سپس هنگامي كه بارهاي الكتريكي نسبت به هم متعادل شوند از عضله رفع انقباض مي شود . براي عمل طبيعي انقباض و ارتجاع عضلات نياز به مقادير كافي چربي و قند و اكسيژن است تا اين مواد را تجزيه كنند. همچنين به غلظت كافي مواد معدني سلولي هم نياز است.

 

بدون در نظر گرفتن عامل ايجاد كننده ، درمان گرفتگي ها يكسان است . چنين عضله اي را بايد توسط يك دست كشيده و به طور متناوب با دست ديگر آن را ماساژ داد. براي مثال :

 

در گرفتگي عضله ساق پا بايد قسمت قدامي پا را با يك دست به طرف بالا كشيد و هر چند ثانيه عضله ماهيچه ساق را فشرد.

 

گرچه درمان گرفتگي به علت آن مربوط نيست ولي پيشگيري از گرفتگي به علت آنها مربوط است. طول مدت گرفتگي مي تواند در رديابي علت آن كمك كننده باشد.

 

گرفتگي عضلاني در هنگام شروع ورزش

اين مشكل معمولاً مربوط به عدم تعادل مواد معدني است مثلا :

 كاهش يا افزايش كلسيم ، سديم و يا پتاسيم مقادير غير طبيعي اين مواد در خون منجر به انقباض عضله و جلوگيري از بازگشت آن به حالت اول است .

 

براي تشخيص مقادير غير طبيعي اين مواد آزمايش خون انجام مي گيرد. گرفتگي هايي كه به هنگام شروع ورزش رخ مي دهد ، مي تواند به علت كم كاري تيروئيد يا عدم توانايي عضله جهت تجزيه قند باشد. آزمايش آدرنالين خون براي بررسي عملكرد تيروئيد انجام مي شود. همچنين به منظور اطلاع از عملكرد عضله مي توان از بيوپسي عضله استفاده نمود.

 

مقادير غير طبيعي مواد معدني معمولاً نشانه نوعي بيماري در بدن است . مقدار كم پتاسيم مي تواند به علت استفراغ ، مصرف مدرهاي استروئيد و شيرين بيان ، اسهال يا بيماريهايي كه بر جذب و نگهداري پتاسيم موثرند ، باشد . در صورت تشخيص كمبود منيزيوم ، حتماً بايد يك بررسي كامل درباره علت اين نقصان انجام داد. مقدار كم يا زياد كلسيم در خون هيچگاه نمي باشد.

 

در صورت وجود كلسيم غير طبيعي در بدن بايد به بيماريهاي روده ، كليه يا غدد پاراتيروئيد شك كرد . همچنين با مصرف بيش از حد ويتامين D نيز مقادير غير طبيعي كلسيم مشاهده مي شود .

 

مقدار كم نمك ( سديم ) در خون از علل نادر گرفتگي عضلاني است . برنامه غذايي روزانه حاوي مقدار نمك كافي است و احتمال كمي وجود دارد كه فرد دچار فقر سديم شود . به عنوان مثال : در صورت ورزش شديد براي چندين ساعت در هواي گرم بدن به 3000 ميلي گرم نمك احتياج دارد. اگر فردي در هنگام مصرف غذا از اضافه كردن نمك خودداري كند و غذاي او نيز بي نمك باشد. با اين وجود ميزان نمك دريافتي وي 3000 ميلي گرم در روز مي باشد.

گرفتگي هاي عضلاني در ابتداي فعاليت عضلاني

 

دليل مهم در اين حالت ناكافي بودن جريان خون در عضله مي باشد . در هنگام استراحت ، قطر شريانها براي رساندن خون كافي به عضلات مناسب است . در جريان ورزش عضلات به مقدار بيشتري خون پراكسيژن نياز دارند. اگر قطر شريانها براي رساندن اين مقدار خون به حد كافي نباشد ، عضله به علت كمبود اكسيژن دچار گرفتگي مي شود. 

 

گرفتگي هاي عضلاني پس از فعاليت شديد ورزشي

 از دست دادن آب بدن مهمترين عامل چنين گرفتگي هايي است . در فعاليت طولاني مدت ، در هواي گرم مقدار زيادي مايعات از بدن دفع مي شود . در اين حالت حجم خون كاهش يافته و مقدار كافي خون براي رساندن اكسيژن به كليه عضلات در حال ورزش وجود ندارد . در نتيجه عضلات در حال فعاليت ، خون كافي دريافت كرده و به سمت اسپاسم پيش مي روند.

 

با نوشيدن آب قبل از فعاليت و هر 15 دقيقه يك بار در حين فعاليت مي توان از بروز چنين گرفتگي هايي پيشگيري نمود.

 گرفتگي هاي عضلاني در هنگام خواب

گرفتگي عضلاني در هنگام خواب ، معمولاً به علت فشردگي يك عصب يا رفلكس خاص عضلاني – تلزوني بوجود مي آيد . اگر در هنگام خواب فرد غلت بزند، ممكن است كه عصبي تحت فشار قرار گيرد، در اين هنگام يك پيام از محل فشردگي آغاز و به عضله مربوط به آن امتداد مي يابد. در اين هنگام عضله درست شبيه به هنگامي كه پيام از مغز به سوي آن بيايد منقبض مي شود . علت دوم اين حالت ، تشديد يك رفلكس طبيعي در بدن است . در هنگام غلت زدن در خواب ، عضلات منقبض مي شوند. اين عمل باعث كشيدگي تاندونهاي متصل به عضله مي شود . در تاندونها ، گيرنده هايي وجود دارند كه در هنگام كشيدگي ، پيام هايي به نخاع ارسال مي نمايند . در اين هنگام يك پيام به عضله رفته و باعث انقباض آن مي شود . در اين حالت فرد احساس گرفتگي دردناك مي نمايد. با كشش دادن به عضلاتي كه معمولاً دچار گرفتگي مي شوند، پيش از خواب ، مي توان از بروز اين حالت جلوگيري كرد.